Papah..
Mamah.. Papah.. tolong mengerti perasaan aku
=(
Lebih dari seribu bulan kita bersama
Mah..Pah.. tapi mengapa kalian gapernah ngerti perasaan aku? Kenapa?
Siang tadi, aku nunggu Papah buat jemput
aku.. aku hubungi Papah, tapi kenapa Papah gangerespondnya? Kenapa Pah? Apa aku
ini gapenting buat Papah? Aku ini gadis kecil satusatunya yang Papah punya..
Apa karena wanita itu, Papah jadi lupa sama anakmu ini Pah?
Ingin sekali aku bertanya sama Papah, “papah
sayangkan sama aku?”
Oh Tuhan, ingin rasanya aku kembalikan
keadaanku pada saat aku kecil. Aku ingin selalu dimanja dan disayangi.. iyaa
itulah keinginan aku =(
Pah.. Mah.. kalian memang sudah berpisah,
tapi jangan sampai kalian mencuekan anak semata wayangmu ini. Apalagi Papah..
jangan mentang-mentang udah punya yang baru jadi lupa sama aku, Pah =(
Aku ingin rasa sayang Papah seutuhnya buat
aku, Pah..
Mengertilah.. aku ini anak gadis Papah yang
udah berusia remaja, Pah.. aku bukan anak kecil yang tidak bisa berpikir dan mencerna suasana, Pah..
Hemm….


0 Response to "Papah.."
Posting Komentar